Dacromet-gecoate bouten en moeren 

In dit artikel worden de betrokken bevestigingsfamilies uitgelegd, de corrosiemechanismen die schroefdraadverbindingen aantasten, waarom Dacromet zowel voor bouten als moeren geschikt is, en hoe u een bijpassende bout-moer-ringset specificeert en assembleert.

2. Hoe corrosie een schroefdraadverbinding aantast

Schroefdraden zijn de meest corrosiegevoelige geometrie op elke bevestigingsconstructie:

1. Spleetcorrosie— de microscopische opening tussen de flank van de boutdraad en de flank van de moerdraad houdt vocht en elektrolyt vast, waardoor een zuurstofarme spleet ontstaat waar zich anodische plekken vormen en pitten begint;

2. Galvanische corrosie— ongelijksoortige coatings of metalen (een Dacromet-bout met een galvanisch geplateerde moer, een roestvrijstalen bout in een gegalvaniseerde moer) veroorzaken preferentiële corrosie van het minder nobele onderdeel;

3. Coatingschade bij montage— de draden schuren en galmen tijdens het aandraaien; dunne galvanische en organische verven worden gemakkelijk doorgesneden, waardoor bloot staal in de draadwortels zichtbaar wordt;

4. Stressconcentratie— de eerste dragende draad draagt een onevenredig groot deel van de voorbelasting, zodat corrosieputten daar snel vermoeiingsscheuren worden;

5. Fretten onder trillingen— microbewegingen tussen de lagervlakken schuren de film af, waardoor witte roest en vervolgens rode roest ontstaan.

Zodra roestproducten zich ophopen in de schroefdraad, loopt de moer vast, overschrijdt het demontagekoppel het installatiekoppel en moet de bout of tapeind vaak worden uitgesneden - de klassieke "bevroren moer" -fout bij veldonderhoud.

3. Corrosiebestendigheid van de bijpassende set

Tabel 1. Vergelijking van coatingsystemen voor bout-moerconstructies (typische industriewaarden).

Omdat de coating wordt aangebracht op afgewerkte, warmtebehandelde onderdelen en uithardt onder de ontlaattemperatuur, behouden zowel bouten als moeren hun volledige mechanische eigenschappen (treksterkte, proefbelasting en hardheid volgens ISO 898-1 / ISO 898-2) ongewijzigd.

4. Beste praktijken voor montage

1. Meng nooit coatingsystemen— combineer Dacromet-bouten alleen met Dacromet-moeren en ringen; een gemengd stel veroorzaakt galvanische corrosie van het zwakkere (meestal verzinkte) deel;

2.Respecteer de koppeltabel— gesmeerde Dacromet-paren hebben een lagere, stabielere moerfactor dan blank staal; het hergebruiken van oude aanhaalmomenten zorgt ervoor dat de moerdraden te strak worden aangedraaid;

3. Niet opnieuw smeren— de geïntegreerde toplaag bepaalt al de wrijvingscoëfficiënt; extra olie op schroefdraad verandert K onvoorspelbaar;

4. Let op de volgorde van de jammoeren— wanneer een dunne moer en een volle moer op elkaar worden gestapeld (klassieke vergrendeling), draai dan de volle moer tegen de dunne moer aan;

5. Pas op voor vretenop roestvrijstalen paren: de smeermiddeltoplaag van Dacromet vermindert ook het risico op vreten op roestvrijstalen noppen;

6. Controleer de koppelspanning van het eerste artikelop een testskid, met behulp van de daadwerkelijke bout-moer-sluitringcombinatie uit de productiepartij.

5. Conclusie

Corrosieschade begint zelden op de schacht van een bout; het begint in de schroefdraad, in de spleet tussen de bout en de moer. Een duurzame verbinding vraagt daarom om: bijpassend corrosiebeschermingspakket: Dacromet-gecoate bouten, moeren en ringen in hetzelfde zinkvloksysteem, samen gespecificeerd (ISO 10683 / ASTM F1136, flZn 8/10, ≥ 720 h NSS), gemonteerd met de juiste koppel- en wrijvingswaarden. Het resultaat is een schroefdraadverbinding die bestand is tegen witte roest, rode roest, putjes, spleetaantasting en vastlopen – door jaren van zoutnevel, weer en trillingen.