مزایا و تجزیه و تحلیل مقایسه ای جامع فرآیندهای تصفیه سطح اصلی برای اتصال دهنده ها 

I. فرآیندهای اصلی تصفیه سطح برای اتصال دهنده ها و مزایای اصلی آنها

1. الکتروگالوانیزه (شامل روی آبی-سفید و روی رنگی)

الکتروگالوانیزه (گالوانیزه سرد) فرآیندی است که یک لایه روی یکنواخت را از طریق الکترولیز بر روی سطوح اتصال دهنده رسوب می دهد که در انواعی مانند روی آبی-سفید و روی رنگی موجود است. این متداول ترین روش درمان کم هزینه برای اتصال دهنده های تجاری است. مزایای اصلی آن شامل فناوری بالغ، هزینه کم، ضخامت پوشش قابل کنترل (5-15μm)، سطح بالا و گزینه های رنگی متعدد است که آن را برای الزامات ظاهری در سناریوهای ضد خوردگی نور داخلی مناسب می کند. برای اتصال دهنده های رزوه ای با اندازه کوچک (به عنوان مثال، زیر M8)، گالوانیزه کردن رزوه ها یا شکاف ها را مسدود نمی کند، عملکرد مونتاژ عالی، در دسترس بودن بازار بسیار بالا و چرخه های پردازش کوتاه را ارائه می دهد.

لازم به ذکر است که الکتروگالوانیزه کردن دارای خطر خاصی از شکنندگی هیدروژنی است و فقط برای اتصال دهنده هایی با سختی کمتر از HRC38 قابل استفاده است. علاوه بر این، عملکرد ضد خوردگی آن متوسط ​​است. مدت زمان آزمایش پاشش نمک خنثی (NSS) الکتروگالوانیزه معمولی معمولاً 96-24 ساعت است که می توان آن را تا بیش از 200 ساعت پس از درمان با درزگیرهای مخصوص افزایش داد، اما هزینه آن 5 تا 8 برابر افزایش می یابد.

2. پوشش غیر الکترولیتی روی پوسته پوسته (Dacromet/DACROMET)

داکرومت نوع جدیدی از پوشش است که عمدتاً از پودر روی، پودر آلومینیوم و اسید کرومیک تشکیل شده است که از طریق پوشش غوطه وری و پخت پخت تشکیل شده است. این فرآیند ترجیحی برای ضد خوردگی طولانی مدت در محیط های سخت است، با مزایای اصلی برجسته: بدون خطر تردی هیدروژن، و آن را برای اتصال دهنده های با استحکام بالا مناسب می کند. مقاومت در برابر خوردگی عالی، با آزمایش پاشش نمک خنثی (NSS) مدت زمان 500-800 ساعت برای یک لایه و 1500-2000 ساعت برای یک لایه دو لایه، همراه با مقاومت دمایی خوب (طولانی مدت ≤250℃). کنترل دقیق عملکرد اصطکاک، که قوام نیروی گیره را برای اتصالات حیاتی تضمین می کند و برای سناریوهایی با الزامات بالا برای یکپارچگی اتصال مناسب است.

معایب آن سازگاری ضعیف با بست های کوچک زیر M8 یا اتصال دهنده های رزوه ای درایو داخلی است، زیرا پوشش ممکن است بر مونتاژ اثر بگذارد. سطح هزینه متوسط، در دسترس بودن بازار عمومی، و داکرومت سنتی حاوی کروم شش ظرفیتی است، بنابراین باید به رعایت محیط زیست توجه شود.

3. گالوانیزه گرم

گالوانیزه گرم یک فرآیند معیار برای سناریوهای ضد خوردگی سنگین در فضای باز است که با غوطه ور کردن اتصال دهنده ها در روی مذاب در دمای 440-460 درجه سانتیگراد، پوششی را تشکیل می دهد. مزایای اصلی آن یک پوشش ضخیم (50-100μm)، چسبندگی بسیار قوی و مقاومت عالی در برابر آسیب است. حتی اگر خراش روی سطح رخ دهد، می تواند از طریق اثر آند قربانی روی، با مدت زمان NSS 300-1000 ساعت پس از غیرفعال شدن، در برابر خوردگی مقاومت کند. این فرآیند دارای هزینه متوسط، در دسترس بودن خوب در بازار، و خطر تردی هیدروژنی پایین برای اتصال دهنده های با استحکام بالا است، که باعث شده است به طور گسترده در اجزای ساختاری در فضای باز استفاده شود.

محدودیت های آن سطح ضعیف است که برای سناریوهای مونتاژ دقیق مناسب نیست. بست های رزوه ای با اندازه کوچک زیر M8 پس از درمان نیاز به ضربه ثانویه دارند که بر کارایی تأثیر می گذارد. و فرآیند فرآوری ممکن است باعث تغییرات سختی تمپر شود، بنابراین استفاده از آن برای قطعات فولادی با درجه 12.9 یا آلیاژی ممنوع است.

4. اکسید سیاه (آبی) درمان

تیمار اکسید سیاه (آبی رنگ) یک فیلم تتروکسید آهن (Fe3O4) با ضخامت 1-3μm را بر روی سطوح اتصال دهنده از طریق اکسیداسیون در دمای بالا تشکیل می دهد. مزایای اصلی آن هزینه بسیار کم، چرخه های پردازش کوتاه، و عدم تاثیر بر دقت ابعاد اتصال دهنده است، که آن را برای جلوگیری از زنگ زدگی اولیه قطعات با دقت پایین در محیط های داخلی غیر خورنده مناسب می کند. این فرآیند نیازی به آبکاری الکتریکی ندارد، خطر شکنندگی هیدروژنی را به همراه ندارد و به عنوان یک گزینه اقتصادی برای قطعات غیر در معرض مانند اجزای انتقال داخلی ماشین ابزار و قطعات اتصال دهنده پایه های ابزار عمل می کند.

عملکرد ضد خوردگی آن ضعیف ترین است، با مدت زمان آزمایش اسپری نمک خنثی تنها 4-24 ساعت، که می تواند تا 48-72 ساعت پس از آب بندی غوطه ور شدن روغن افزایش یابد، تنها نیازهای اولیه جلوگیری از زنگ زدگی را برآورده می کند، و براقیت سطح کم است، بدون خاصیت تزئینی.

II. مقایسه افقی عملکردهای اصلی فرآیندهای اصلی

برای مشاوره سفارشی تر، مشاوره فنی حرفه ای توصیه می شود.